Nonja Drost, meningitis in frankrijk
Bestellen
Dyon Frankrijk, 2002 > Dinsdag 02-07

Dinsdag 02-07

Gisteren een dagje overgeslagen, met de reis van 800 km en alle commotie thuis. Zondag om 20 uur arriveerden Michel en Joop de chauffeur van de ambulance.Even kennis gemaakt met Nonja en hierna naar Maison de Parents om de kamer in te richten en te verkleden. Joop als echte Nederlandse toerist uitgedost (korte kleurige bermuda, hemd T-shirt en pijp). Met hen wezen eten in het centrum. Heel gezellig. Intussen heeft Lilian op Nonja gepast. Hierna terug, Nonja verzorgen en vroeg slapen, na nog wat dingetjes ingepakt te hebben. Die nacht allemaal goed geslapen.

Maandag ochtend om 05.30 uur gewekt, Nonja wordt gewassen door de nachtdienst, wij douchen onszelf, Hierna wordt ze door de dagdienst verbonden. Ze is om 07.30 uur helemaal transportklaar. We hebben haar nog twee keer tussen de bedrijven door hapjes yoghurt gegeven, maar na 07.30 uur krijgt ze niets meer, we moeten er niet aandenken dat ze de hele ambulance onder kotst. Om 8 uur arriveert Valerie, die met mij mee gaat rijden. Michel en Joop zijn er om 0810 uur, komen met brancard de afdeling op rijden. Is voor Michel nog een heel gedoe met alle infuuslijnen en voor we extra zakken infuusvloeistof en de zak voor het voedingsinfuus hebben als reserve voor onderweg. Dan moet het medisch dossier nog gedeeltelijk gekopieerd worden om mee te nemen. Het pak foto’s ligt al klaar. Om 08.45 ligt Nonja geheel door Michel geïnstalleerd klaar in de ambulance. Om 0.900 uur wordt vertrokken.

Op de snelweg heeft Joop al snel het gas op 160 km per uur vastgezet, een tempo wat ik overigens prima kan volgen. Na een uur verliezen we overigens ze uit het oog. Valerie moet nog een fax verzenden en we drinken nog even koffie in het wegrestaurant waar ze faxt. Na drie kwartier zetten we de achtervolging in, maar harder dan 160 durf ik niet met het oog op de omakoffer, die nog vol skispullen op het dak zit. Gaat eigenlijk prima, maar helaas lopen we vast in de verkeerschaos bij Brussel en Antwerpen, waardoor we pas om 16.45 uur thuis zijn in plaats van de beoogde aankomsttijd van 15.30 uur. Thuis reünie, met oma, Dylan, Ineke en Jan. Even schone kleren aan, toch wel een luxe na negen weken weg, soep eten, even wat mensen spreken die aan lopen. Overal bloemen (allemaal bedankt) en slingers. Hierna bij Nonja op bezoek. Eerst met oma, Dylan, Jan, Ineke. Ontroerend weerzien tussen broer en zus (beiden in tranen). Na een poosje ga ik met Lilian, Camyre en Valerie even buiten roken.

De rit met Nonja is prima gegaan, niet gepoept (dat doet ze na aankomst op de afdeling meteen twee maal), of gebraakt, wel heel veel geslapen onderweg. Het lijkt of ze nu al heel anders is in het W.K.Z., kijkt t.v., belt naar huis, babbelt en is veel wakkerder, het is waarschijnlijk de Nederlandse lucht. In het W.K.Z. meteen een heel ander beleid: geen voedingsinfuus meer, maar Nonja mag eten wat ze wil, uiteraard wel licht verteerbaar, appel, yoghurt, rijtewafels e.d..Dan kijken of de darm op gang komt. Eigenlijk kan er hier maar 1 ouder s’nachts blijven slapen, maar deze nacht kan nog met z’n tweeën. Morgen gaan we wel kijken hoe we het dan weer doen. Na het bezoek ga ik nog even naar huis om te kijken wat mijn moeder wil met naar haar eigen huis gaan. Ze blijft tot woensdag, gaat dan nog even op bezoek, kan ze Nonja nog een paar keer zien. Die nacht gaat prima. We slapen alle drie goed, Nonja is wel een paar keer wakker. Sóchtends ga ik thuis ontbijten om ook even met Valerie te overleggen wat ze wil en kan gaan doen in Utrecht. Oma en Dylan spreken geen woord Frans(Uiteindelijk neemt Dylan Valerie met de bus mee naar het centrum, waar hij zelf toch ook even moest zijn).

Ik ga tussen de middag met oma naar het ziekenhuis en zij blijft bij Nonja als Lilian en ik een gesprek hebben met de afdelingsarts. Dit stadium is nog inventariserend. Wel is de bedoeling dat ze binnen een paar dagen genoeg gaat eten om haar voedingsstoffen binnen te krijgen, anders moet ze alsnog aan de voedingssonde. De centrale lijn kan er dan zo snel mogelijk uit, de blaaskatheter wordt vanmiddag al verwijderd. S’middags breng ik mijn moeder even thuis en haal vast de boodschappen voor de komende dagen met haar bij AH.. Wij zullen sávonds thuis eten, dan komt Willeke van Jan een uurtje oppassen op Nonja. Nonja wordt die middag ook nog verbonden. Tijdens dit geheel (het gaat allemaal nog moeizaam voor de eerste keer) komt ook de psychiater even langs om zich voor te stellen. Hij zal de komende dagen Nonja een aantal keer observeren. Hij stelt wat vragen en praat even met ons als Nonja een uitgebreid telefoongesprek met tante Ineke voert. De komende dagen zal hij steeds even langs komen om te zien hoe Nonja in verschillende situaties reageert (hij is in consult gevraagd wegens de af en toe verwarde periodes, het hallucineren in het verleden en Nonja’s angstreacties). Morgen komt de fysiotherapie om alles op een rijtje te zetten, vandaag heeft Nonja door de afdelingsarts al een uitgebreid neurologisch onderzoek gehad, ook is een uitgebreid bloedbeeld bepaald. Wij krijgen morgen een gesprek met de maatschappelijk werkster om te inventariseren hoe het met ons gesteld is en hoe het in deze situatie gaat, misschien niet zo slecht, want je merkt beiden dat je zolangzamerhand aardig labiel begint te reageren.

Donderdag hebben we dan nogmaals een uitgebreider gesprek met de afdelingsarts. Ze kunnen ons dan na hun eerste dagen van inventarisatie meer duidelijkheid geven over de verwachtingen en een plan van aanpak. Aan het eind van de middag komt Reinier 10 minuten met z’n moeder langs. Nonja veranderd als een blad aan de boom van het zielige meisje tijdens het verbinden in haar vroegere gedrag als de jongens met elkaar thuis waren, zelfs haar spreektoon wordt ineens weer ouderwets.. Vanavond zal ik even proberen jullie dit bericht toe te sturen, dan zien jullie hoe goed het Nonja doet weer terug te zijn op Hollandse bodem. Zelfs haar temperatuur is hier lager, ondanks dat ze haar paracetamol 1000 mgr, 4 maal daags hier niet krijgt en ondanks dat de antibiotica gestopt zijn. Sinds het verwijderen van de katheter heeft ze in 3 uur al twee maal geplast.

XXX Lilian en Roel

Submenu