Maandag 15-07

Gisteravond na het doorsturen van het verslag met Dylan naar de chinees. Peking loempia’s op het menu van vanavond. Nonja lust dit ook graag, dus een goede keuze, dat blijkt even later in het ziekenhuis. Ze heeft al gegeten van haar normale portie, maar een stuk loempia heeft toch ook nog wel aantrekkingskracht, zodanig dat ze na afloop geen kroepoek meer hoeft. Na het eten film kijken. Als we Nonja klaar willen leggen voor de nacht, blijkt dat haar darmen dusdanig rommelen dat ze toch nog maar even de po moet. Dat kost de nodige inspanning en ze slaapt dus pas om half 11.(maar goed dat ik nu de verslagen typ voor het eten, dan kunnen jullie de dag tenminste volgen).

Vanochtend vroeg op, want de eend moet voor z’n APK keuring vroeg ingeleverd in de garage. Hierna nog wat rommelen thuis en door naar Ma Bachet(de moeder van Wouter). Zij heeft steeds het hele verhaal, via Wietze gevolgd en heel wat gebedjes voor Nonja omhoog gestuurd. We hebben afgesproken haar om 11 uur op te halen, anders moet ze helemaal met de bus(ook onzin, 82 jarige vrouw, anderhalf uur onderweg en ze woont vlak bij ons). Als ik bij haar arriveer, wil ze voor Lilian nog Nasi bakken, er gaat namelijk niets boven de Nasi van Ma Bachet. Lilian heeft het er nu nog wel eens over, dat als ze vroeger met Wouter midden in de nacht thuis kwam, Ma Bachet de pannen eerst nog op het vuur zette, voor ze naar bed konden. Nou daar is nog weinig verandering in gekomen zo te merken.

Om 12 uur komen we uiteindelijk bij Nonja aan(nadat ik nog twee kroketjes heb moeten verorberen op de Vulcanusdreef). Nonja heeft dus mazzel, want in plaats van de middagboterham prijkt nu frikandel met Nasi op het menu, veel lekkerder natuurlijk. Ook Ine is er Om half een komt de assistent revalidatiearts met Nonja kennis maken. Onderzoekt haar ook helemaal, ik begrijp uit haar reacties dat ze zeer tevreden is over Nonja’s kunnen en ook al weer wat terugkomende spierkracht. De opname in de Hoogstraat gaat zeker nog twee tot drie weken duren, gezien de bestaande wachtlijst, en dat is net een mooie periode om hier een beetje op verhaal te komen en meer vertrouwen in Nonja’s eigen kunnen op te bouwen. We blijven tot 1330 uur bij Nonja en gaan dan even buiten op het terras. Ik ga om 1350 uur terug om Nonja in de rolstoel te helpen en naar de fysiotherapie te brengen. Ine neemt Ma Bachet weer mee naar Overvecht. Ik heb voor Nonja haar laarsjes mee genomen, zodat ze voor het eerst weer schoenen aankan in de rolstoel. Ook weer een stap richting het normale leven.

Om precies 14 uur komen we bij Ingelot binnen gesjeesd met de rolstoel, net op tijd. De oefenzaal blijkt in gebruik, dus gaan we naar een aparte ruimte en doen wat oefeningen voor de fijne motoriek controle, kralen rijgen, geld tellen en zo komen we op het onderwerp achterstallig zakgeld, wat Nonja zelf ter berbe brengt.(Ik had al geschreven geloof ik dat ze de laatste dagen weer steeds meer op de ”oude” Nonja gaat lijken). Ik zeg tegen haar dat ze dit pas krijgt als ze voor me uit kan rekenen en de berekening kan geven op papier, met de 4% rente(dit maakt Ingelot ervan), die hoort bij achterstallige betalingen. Nou geen probleem hoor, pen en papier erbij, schrijven gaat perfect, en het rekenen ook, na 1 vergissing om het stof uit de hersenen te schudden. Dus deze maand, inclusief rente, weer euro 40 lichter. Dan gaan we naar de oefenzaal, want vandaag staat op het programma dat Nonja haar benen af laat hangen om te kijken hoe dit gaat. Als het rechterbeen lukt met Ingelot, vraag ik zullen we het linker er maar naast zetten. Nou dit gaat prima, alleen als ze even omlaag staan, dan beginnen haar voeten vreselijk te tintelen door de verhoogde bloeddruk. Dus steeds even omlaag en dan zelf op een verhoging tillen voor een beetje rust. Meteen een goede oefening.

Als dit gebeurd komen Hebe en Clemens net binnen, die kunnen dus meteen deze primeur meemaken. Hierna nog even naar buiten naar het terras, voor een waterijsje. Al met al is Nonja een uur in de rolstoel geweest, inclusief de drie kwartier fysiotherapie. Een hele prestatie, vooral omdat ze nu tussen de middag nog helemaal niet ges! lapen heeft. Hebe en Clemens blijven nog een poosje. Is wel heel leuk voor lilian. Als Hebe en Clemens weg zijn en Lilian naar de keuken is, vraagt Nonja aan mij of ze nog naar de Hoogstraat moet als ze kan lopen. Ik bespreek met haar dat als ze in staat is om zich te wassen en te kleden en ze in staat is om trap te lopen en een aantal uur op te zijn, ze ook poliklinisch naar de Hoogstraat kan. Bij de fysiotherapie ging het boven verwachting, vooral de fijne motoriek ging verbazingwekkend goed. Ik zeg dus dat ze zeker haar best moet doen, hoe moeilijk het af en toe ook is. Maar dat ze in de Hoogstraat niet alleen trainen voor haar spieren, maar ook aan haar moraal en acceptatie zullen werken, kortom heel goed voor haar, dus niet echt iets om erg tegen op te zien.

Om 1620 uur is het de beurt aan de psychologe voor Nonja en gaan wij nog even naar de tuin. Om kwart voor 5 vertrek ik naar huis. Hier aangekomen blijkt de eend nog bij de ANWB te staan voor z’n afmelding, die komt morgen dus pas weer thuis. Jan komt even aanwippen, voor een biertje en hoe het gaat(eigenlijk dus in omgekeerde vorm), ook wel weer leuk, dat je zo even tussendoor bij elkaar aan kan wippen voor 15 minuten, na het merendeels telefonisch contact van de afgelopen negen weken. Hierna ga ik voor jullie weer het verslag typen, dan gaan we daarna weer met Dylan naar het ziekenhuis om te eten bij Nonja.

XXX Lilian en Roel

Submenu

Naar Boven