Maandag 22-07

Gisteravond eerst met z’n allen gegeten, hierna gebuisd. Nonja had geen zin meer om op de tafel te gaan, dan maar in de rolstoel en eens proberen of ze op de badkamer gebruik kan maken van het invalidentoilet. Nou dat wordt een hele heisa. Met de hele familie hiernaar toe. Ik zal Nonja over draaien naar het toilet, dan Lilian haar broek omlaag doen. Dat lukt allemaal niet zo makkelijk. Nonja staat met bibberende knieën, want het is weer wat nieuws voor haar, waar ze dus flink tegenop ziet. Als ze eenmaal een zachte landing heeft gemaakt op de bril, blijkt dit hartstikke zeer te doen, ze vindt het gat te groot, is bang dat ze er in zakt en het doet pijn aan haar stuitje. Is ook wel begrijpelijk, want ze wil haar benen flink omhoog en dan ga je vanzelf scheef op de pot zitten. Een beetje paniek situatie dus. De postoel dan, hiervan is het gat kleiner en de zitting veel zachter. Dus Dylan wordt op een po uitgezonden. Dit blijkt wel goed te gaan, als ze eenmaal zit is het eitje zo gelegd en het makkelijke is ook dat je als je zit gewoon je billen kan laten wassen als de po eruit is. Zeker voor herhaling vatbaar, kan volgende keer gewoon op de postoel naast bed. Erop draaien en het is zo gepiept, zonder pijn. Hierna Nonja maar weer te bed gebracht, genoeg commotie voor vanavond en de film verder zien. Om 22 uur hebben we de dames onder de wol en gaan naar huis.

Vanmorgen al weer bijtijds wakker. Stroomstoring in Utrecht geweest, dus het blijkt half negen te zijn als ik onder de douche uitkom. Kan ik nog de was doen voor ik naar het ziekenhuis ga. Uiteindelijk ben ik er om half elf. Nonja gaat net gewassen worden, dus zet ik tegelijkertijd Lilian maar even onder de douche, zijn beide dames weer kakelfris. Om half twaalf is het tijd voor de fysiotherapie. Rianne het over wippen uit bed in de rolstoel gedemonstreerd. Hierna naar de oefenzaal, we nemen de sta-tafel mee. Nonja oefent een aantal keer, met gaan staan, bedient zelf de knoppen en gaat niet verder dan 45% en gaat dan snel weer terug. Hierna proberen we haar op de home-trainer te laten fietsen. Zittend van de tafel tillen we haar hierop, maar dat is nog niet te doen voor haar. Krijgt erge pijn in de benen, want deze hangen hiermee teveel af. We concluderen dat we dat volgende week nog maar eens moeten proberen. Had wel een goede oefening geweest voor de beenspieren. Hadden ze maar zo’n beendrukbank als bij fitness, dan kon ze haar spieren maar eens goed aan het werk zetten. In de Hoogstraat is dergelijke apparatuur natuurlijk wel beschikbaar.

Terug op de kamer laat ik haar in de rolstoel eten (Lilian is inmiddels vertrokken voor een dagje voor haarzelf). Uiteindelijk is ze zo ruim anderhalf uur op, zonder dat ze er echt last van heeft. Dan stop ik haar toch even onder de wol, het is inmiddels tien over een en om twee uur is het weer fysiotherapie geblazen. Nonja kijkt de film Neverending storie II nog even uit voor ze weer in de rolstoel gaat naar Raoul, die de komende weken Ingelot vervangt. In de oefenzaal gaat hij eerst in gesprek met haar wat ze denkt te kunnen, kijkt verder hoe de spierkracht in benen en armen is en vraagt haar uit wat ze nu ervaart aan pijnklachten. Hierna laten wij ons transfer trucje zien van de rolstoel naar de sta-tafel. Hij is enthousiast. Hierna gaat hij haar overeind zetten, waarbij hij haar enerzijds afleidt, anderzijds zelf de touwtjes in handen houdt door de afstandbediening zelf te bedienen. Hierdoor laat hij haar langer in 45-50% staan dan tot nu toe. Als hij met haar klaar is gaat hij uitgebreid met haar haar in gesprek, dat ze het heel goed doet en dat als je spierkracht meet in 1-5, zij waarschijnlijk al tegen 4 aanzit, zodat ze eigenlijk wat hem betreft al op haar benen zou moeten kunnen staan. Alleen de pijn nekt haar en daar zal hij met de arts over overleggen om te zien of hier wat aan te doen is omdat ze dan veel meer zo kunnen.

Hierna gaan we naar boven, de sta-tafel gaat mee terug, want daar moet ze wat Raoul betreft zelf mee oefenen op de afdeling, zeker drie keer per dag en bijvoorbeeld ook een kwartier achtereen in 30% blijven staan, tv kijken, zodat ze haar been spieren meer oefent. Hiernaast zal hij met Rianne hun best doen twee maal per dag in de oefenzaal. Na afloop spreek ik hem nog even apart over het gestoorde pijngevoel van Nonja. Hij zal dit verder ook aankaarten in het multi disciplinair overleg. Hierna komt de spelleiding met Nonja babbelen en potje rummicub spelen, wat ze natuurlijk traditie getrouw van Nonja verliest. Hierna is het de beurt aan de psychologe, een sessie van drie kwartier. Ik maak met haar de afspraak dat we haar woensdag kunnen spreken om te zien wat ze toch nu ervaren heeft bij Nonja en hoe ze verder wil gaan met de begeleiding. Om zes uur zet ik Nonja weer in de rolstoel voor het warme eten. Ze eet niet veel, maar met smaak. Het vlees en de groente die ik voor haar opschep eet ze op. Als ze klaar is komt Lilian met Dylan binnen, en gaan we eten halen in het restaurant. Hierna tv gekeken en Nonja van acht tot kwart over acht voor de tv gelegd op de sta-tafel in 30%. Dit gaat prima en levert haar geen klachten op, morgen gaan we haar iets verder zetten. De rest van de avond kabbelt rustig voorbij en om 22 uur hebben we beide dames onder de wol. Met Dylan naar huis. Ik typ mijn verslag nog uit, Jan zou kijken of hij het er nog op kan zetten.

XXX Lilian en Roel

Submenu

Naar Boven