Maandag 27-05

Na het versturen van het bericht bij de telefooncentrale weer bij Nonja op bezoek. Ademt vrij onrustig en ligt onder een natte deken om haar af te koelen. Had namelijk om 22.00 uur een temperatuur van 39 graden. Als wij komen om 23.00 uur is dit al aan het zakken, 37.8. We maken ons zorgen, vragen de dokter erbij. Deze verzekerd dat er geen gevaar is, en zegt dat we vannacht gebeld zullen worden als er echt iets gebeurd. Het koolzuur gehalte van het bloed is al aan het dalen, "Tout est stabile", zegt ze. Als we afscheid nemen, hebben we er niet zo’n lekker gevoel over. We zijn pas om 24.00 uur terug in maison de parents, spreken alleen Ineke nog aan de telefoon.

S’nachts belt Lilian als ze wakker is nog even naar het ziekenhuis, geen problemen, de temperatuur blijft goed. S’ochtends gaat om 07.30 uur de telefoon. Rob en Lydia, onze overburen. Je hoort aan de telefoon dat ze het er moeilijk mee hebben. Bieden aan om het weekend over te komen om ons een steuntje in de rug te bieden, als we dit willen. Hartstikke lief, maar hadden intussen al begrepen dat Dylan met m’n zus en zwager en mijn moeder over komen. Begrijpen dat het dan te druk wordt.

Na het ontbijt naar de afdeling gebeld. Alles oke, de temperatuur is 36.8. We spreken af na 10.00 uur op bezoek te komen, dan houden ze hier rekening mee. Maria de Haas belt op, een oud collega van mij en Lilian uit het Antonius. Ze heeft het nieuws via het koor van Lilian gehoort. Ze vraagt hoe ze aan een foto van Nonja kan komen. Wil Reikie naar Nonja sturen ter ondersteuning. Lief van haar dat ze wil helpen. Zij weet wat het is om een stukje van jezelf te verliezen, haar broer. Voor we naar het ziekenhuis gaan belt Lilian Hanny, een oude vriendin van haar. Hannie heeft de laatste dagen steeds door Lilian’s hoofd gespookt. Aan de telefoon blijkt waarom. Hanny’s lievelingsbroer wordt vandaag gecremeerd, is plotseling op 57 jarige leeftijd overleden.. Gek dat alles zo voorbestemd lijkt.

Om 11.00 uur aangekomen in het ziekenhuis. Gaan zitten in de gang in het zitje om te wachten tot we bij Nonja mogen. Uit Nonja’s kamer komt de arts. Vertelt dat Nonja even daarvoor bij het verwijderen van de centrale lijn een hoestbui heeft gehad, hierbij heeft ze zichzelf geextubeerd(de beademingsbuis uitgehoest). Meteen daarna heeft ze een hartstilstand gehad. Ze is gereanimeerd, mais tout est stable nu. Terwijl ze dit laatste verteld maakt ze een gebaar met haar handen van gestrekt. Ik begrijp hieruit dat Nonja dood is. Volgens Lilian ben ik binnen een seconde net zo wit als mijn T-shirt(terwijl ik nog een redelijk bruine kop heb van de wintersport) Allebei janken dus. Gelukkig weet de arts heel snel duidelijk te maken dat het nu weer gaat.

Nonja heeft korte tijd hartmassage gehad en is met de hand beademd. Hierna is snel weer een nieuwe beademingstube ingebracht en is ze weer aangesloten op de beademing. Lilian wil meteen Wietze bellen om via haar het verhaal nog eens duidelijk van de arts te horen. Dit kan want voorlopig mogen wij toch niet bij Nonja, ze moeten namelijk eerst een nieuwe centrale lijn inbrengen aan de ander kant om de medicijnen te kunnen blijven geven. Op zich blijken we alles goed begrepen te hebben. Het was in elk geval weer flink janken geblazen, zo zelfs dat we voor het eerst een kopje koffie aangeboden krijgen.

Om 12.15 uur mogen we eindelijk bij Nonja. Is nu weer stabiel volgens de arts. Nonja ligt er rustig bij, de medicatie om haar in slaap te houden is flink opgehoogd. Alleen haar hartfrequentie is nog flink wisselend. Wij vragen of ze de cardioloog wel in consult willen roepen. Is hier op de afdeling nog niet geweest en op de vorige afdeling werden dagelijks echo’s van het hart gemaakt. Nonja heeft vanmorgen wel wat geplast 10cc per uur, hierom willen ze vanmiddag bij de dialyse niet meer dan 1 liter vocht onttrekken. Als je meer onttrekt heb je kans dat de nieren helemaal niet meer gestimuleerd worden.

Na dit bezoek gaan we even langs op de kinderintensive care om het laatste nieuws te vertellen, iedereen schrikt hier wel van en is blij dat het weer goed afgelopen lijkt. Hier krijgen we ook een enveloppe met brieven en kaarten, die daar inmiddels aangekomen zijn. Ook is er een postpakket van de klasgenoten. Als we weer naar buiten lopen om naar het gebouw te lopen waar Nonja nu ligt, komen we Valerie tegen, een verpleegkundige van de kinderafdeling,die Nonja vanaf dag een verpleegd heeft. Ze schrikt erg van het nieuws, ze wist uberhaupt nog niet dat Nonja overgeplaatst was naar een volwassen IC door haar vrije dagen.

Terug op Nonja’s afdeling eerst maar eens wachten op de gang. De post maar lezen. Opvallend is dat deze er 7 dagen over doet. Zelfs een brief waar een plakker op zit "par avion"(toch redelijk serieus frans) doet er 7 dagen over. Uitgebreide brief van Agnes. Bericht van Ron en Wil, oma Paulus. Ook heel fijn om een kaart van Hebe en Clemens te krijgen, nog veel meer reacties, teveel om op te noemen. In het postpakket van de klas zit een fantastisch pluchen knuffeldier, een octopus. Hebben Nina en Iris gekocht bij een bezoek aan de dierentuin. Voor Nonja, aan alle 8 pootjes hangen briefjes en kaartjes van elke leerling een. Erg ontroerend deze boodschappen. Deze hangt nu boven Nonja’s hoofd aan een infuusstandaard. Je mag op deze afdeling eigenlijk niets ophangen, maar voor dit te gekke beest maakt de broeder, die duidelijk nog aangeslagen is door de reanimatie van Nonja, een uitzondering.

Dus jongens al jullie briefjes hangen boven haar hoofd klaar voor als ze wakker wordt. Met Nonja gaat het stabiel, de dialyse is net begonnen. We blijven een poosje bij haar. Ze is echt helemaal knock-out. Ik ben blij toe, dan vecht ze niet tegen de beademingsmachine en merkt er ook niets van, ze slaapt echt rustig. Wij gaan weer naar maison de parents. Bellen naar Ineke om haar op de hoogte te brengen van het hele gebeuren. Dan kan zij haar Jan en oma Drost voorzichtig op de hoogte brengen. Camyre gesproken. Deze heeft een nieuwe baan bij de reclassering. Ander goed nieuws is dat ze naar een waarzegster of medium is geweest of hoe dat ook heet. Hier heeft ze ook een foto van Nonja laten zien. Volgens deze dame zal het herstel nog wel enige tijd duren, maar Nonja komt er boven op. Dat voel ik zelf ook zo, dus wie weet.

Hierna nog even bij Nonja kijken. Graag 10 minuten wachten, de dialyse is klaar en wordt net afgekoppeld. Ik pak maar vast pen en papier, want je weet zo langzamerhand hoe het gaat. Toch mogen we er nu snel bij. De dialyse is niet helemaal afgerond, want haar bloeddruk ging weer flink dalen. Misschien dat de nieren nu wat willen gaan doen. Zou wel een leuk kado zijn voor mijn verjaardag a:s: vrijdag: een potje plas van Nonja met een strikje erom.

We blijven een poosje, hierna maar weer naar maison de parents voor een hapje eten, je durft echt niet ver uit de buurt te gaan. Daar ben je bereikbaar. Bellen de familie om het laatste nieuws door te bellen, is lullig als ze het via internet lezen. Lilian spreekt lang met Wil, we bedanken haar voor het mooie gedicht op de kaart die ze stuurde over de knuffel.. Dit zegt eigenlijk alles wat je zeggen kan, heel mooi. Na het eten gaan we het verslag naar Jan sturen en hierna bij Nonja langs.

XXX, Lilian en Roel P.s. Raar weer hier vandaag, ontzettende regenbuien. Op een gegeven moment scheen de zon en hagelde het tegerlijkertijd. Kermis in de hel zei mijn zuster aan de telefoon. Nou dat was het zeker vandaag voor ons.

Submenu

Naar Boven